Het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) heeft begin van de week een uitermate goed bericht: de bouw trekt in 2011 weer aan. Vooral met de woningbouw komt het met een groei van 5% dit jaar weer goed. Ik ben van nature optimistisch, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat het EIB hier de spijker op zijn kop slaat. Als ik kijk naar ‘zachte’ signalen dan is er nog geen sprake van herstel. Architecten, bijvoorbeeld, zijn de eersten die de gevolgen van een recessie voelen en zijn ook weer de eersten die tekenen van herstel zien. Daar merken ze er nog niets van. Ik vind dat we bij voorspellingen meer moeten kijken naar dit soort ‘zachte’ indicaties. Tijdens de recepties de afgelopen weken sprak ik regelmatig met bouwers. De voor de hand liggende vraag is dan: ‘zie je al licht aan het einde van de tunnel?’. Ik ontmoet voor de korte termijn nog weinig optimisme. Op de nieuwjaarsreceptie van de Alliantie in Amersfoort vertrouwde een grote bouwer me toe dat hij in 2009 en 2010 nog redelijk had geboerd, maar hij is uitermate somber over de vooruitzichten voor 2011. Ik vrees dat hij geen uitzondering is. De verkoop van woningen trekt nog niet aan. Consumentenvertrouwen is hiervoor noodzakelijk. Iedereen blijft zitten waar hij zit en verroert zich niet. Opdrachtgevers bouwen niet voor de leegstand en daarom geloof ik niet dat er dit jaar meer wordt gebouwd. Ik heb graag gelijk, ditmaal niet.

Door: Jim Schuyt, voorzitter directie van wooncorporatie de Alliantie

De ontwikkelingen op de woningmarkt kunnen op dit moment alle kanten op gaan en dan is het noodzakelijk dat je als belangenbehartiger goed voorbereid bent. Je moet de feiten op een rij hebben wil je op een goede manier in discussie kunnen treden en de belangen waar je voor staat goed kunnen verdedigen. Naar aanleiding van de – nogal eenzijdige – discussie over de kosten van de koopsector (lees: de hypotheekrenteaftrek) heb ik getracht een scherper beeld te krijgen van de geldstromen in de huursector. Daarmee willen we als vereniging de discussie breder trekken en de uitgangspunten voor een mogelijke integrale hervorming van de woningmarkt helder krijgen.

Dat er veel geld stroomt richting sociale huursector is mij bekend. Alleen niet hoeveel. En dat geldt voor iedereen in Nederland, zo is mij gebleken. Er gaat veel in, maar er komt niets uit. In ieder geval geen volledige informatie hierover. De huursector doet me sterk denken aan een zwart gat. U weet wel, zo’n punt in het heelal waar alles in verdwijnt en waar nooit meer wat uit komt. Ook bewoners raken gevangen in de zwaar gesubsidieerde huursector.

Wat de overheid aan huurtoeslag betaalt is exact bekend, welk bedrag er gemoeid is met de huurprijsregulering wordt al behoorlijk wat onduidelijker. Waar blijkbaar helemaal geen duidelijke informatie over beschikbaar is, is over de geldstromen in de woningbouw. Wie draagt nou precies wat bij aan de bouw van sociale huurwoningen? Het Rijk, bijvoorbeeld via de subsidieregelingen BLS en de ISV, de gemeente, met name via lagere grondprijzen en ‘verevening’ van kosten, de bouwer via verschrijving van kosten naar andere projectonderdelen, de woningcorporatie via verevening met verkoopwinsten. En wat ons betreft niet in de laatste plaats de koopsector die meebetaalt aan de sociale huursector via de torenhoge grondprijzen en bouwkosten.

Is er misschien iemand die mij meer duidelijkheid kan verschaffen? U kunt contact met mij opnemen via  Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . Waarvoor dank bij voorbaat.

Bob Maas is senior beleidsadviseur en woningmarktspecialist bij Vereniging Eigen Huis. Hij heeft meer dan 20 jaar ervaring op het gebied van wonen en weet alles van de hypotheekrenteaftrek. Bob is niet alleen een voorvechter van de belangen van de eigenwoningbezitter, maar ook een groot voorstander van inspanningen die erop gericht zijn de woningmarkt voor alle burgers beter te laten functioneren. ‘Goed wonen, en met name een eigen huis, moet voor iedereen bereikbaar zijn.’

Het is altijd weer een mooie ervaring als iets waaraan je met een groep mensen hebt gewerkt tot resultaat leidt. In dit geval doel ik op de publicatie van de uitkomsten van de peiling over de hypotheekrenteaftrek die we hebben gehouden. Vandaag maakten we de uitkomsten officieel bekend en de media hebben er gewag van gemaakt. Meer dan 120 duizend mensen hebben hun mening gegeven, dus dat is ook wel iets om rekening mee te houden. Dat geldt zeker voor de politiek. En zeker in campagnetijd. Temeer als zeven op de tien deelnemers van de peiling aangeeft hun stem bij de Tweede Kamerverkiezingen in belangrijke mate te laten afhangen van wat partijen van plan zijn met de hypotheekrenteaftrek. Mensen geven overigens ook aan dat de discussie veel breder moet worden gevoerd dan alleen de hypotheekrenteaftrek. En dat is iets waarmee Vereniging Eigen Huis het alleen maar van harte eens kan zijn.

De peiling laat verder zien dat mensen zich zorgen maken over de woningmarkt. Dat betreft de huur- en de koopsector. Dat integrale plan voor de woningmarkt moet er dus volgens mij gewoon komen! Het is goed te merken dat eigenwoningbezitters in dat verband ook genuanceerd aankijken tegen de hypotheekrenteaftrek. De hypotheekrenteaftrek is geen taboe voor de deelnemers aan de peiling, net zo min voor Vereniging Eigen Huis. Mits er maar in samenhang gewerkt wordt aan de echte problemen op de woningmarkt. En de betaalbaarheid van het wonen en het waardebehoud van de eigen woning maar hoog in het vaandel blijven staan. Want daar maken mensen zich echt zorgen over, blijkt uit de peiling.

Wij vinden de peiling een succes. We hebben de voorbereiding ervan eerder dit jaar grondig aangepakt, waarbij we gebruik maakten van alle beschikbare expertise binnen én buiten de organisatie. Zowel op het gebied van de hypotheekrenteaftrek en de woningmarkt, als op het gebied van markt- en opinieonderzoek. De vragenlijst hebben we vooraf laten beoordelen door een wetenschapper die openbaar forse kritiek had geuit op de ANWB-peiling. Altijd handig!

En nu ben ik natuurlijk heel benieuwd wat u vindt van de peiling en van de uitkomsten.

Deze week houd ik een drietal lezingen. Ik lever woensdag een bijdrage aan een seminar over de gevolgen van de beschikking van de Europese Commissie. Directeur Merijn van Giessen van het ministerie van WWI zorgt voor enige opschudding met zijn mededeling dat de interimregeling die vooruit loopt op de wettelijke verankering van de beschikking de dag erop naar de Tweede Kamer gaat. Hier had niemand op gerekend. Donderdag in de namiddag en de avond sprak de Tweede Kamer met de minister over de regeling. Er werd een motie aangenomen waarin voor uitstel werd gepleit. Door veel volkshuisvesters werd het aannemen van deze motie gevierd als overwinning. De minister ontraadde de motie en is van plan deze naast zich neer te leggen. Alles wijst erop dat de interimregeling dit najaar van kracht wordt. Tijdens dit seminar besef ik dat ik me geregeld afvraag: mag dit nog wel volgens de beschikking? Hoe moet het straks met Huur op Maat? Afhankelijk van het inkomen kan een woning heen en weer springen over de staatssteungrens van € 648. Hoe moet het met Koopgarant bij nieuwe woningen? Hiervoor mag geen WSW-borging worden ingezet. Lukt het voor Koopgarant-woningen zonder borging of garantie op de kapitaalmarkt te lenen?